Ouders

ouders

Kiezen vraagt kennis?

De huidige consumptiemaatschappij overspoelt ons met de boodschap om hier en nu van alles – ook van seksualiteit – te genieten. Onze jongeren zijn hierin zeer kwestbaar. Zij worden vooral emotioneel aangesproken en krijgen nauwelijks échte informatie. Kiezen vraagt kennis, en daar dragen wij, opvoeders, een belangrijke verantwoordelijkheid.

Met ‘jij en ik, een wonder’ willen wij die noodzakelijke informatie aanreiken.

Wij geloven dat correcte en volledige informatie jongeren (en volwassenen) een beter inzicht kan geven in hun persoon en verlangens en hen kan helpen om daar positief mee om te gaan. Zo helpen we hen hun verantwoordelijkheid op te nemen in hun eigen leven en in hun relaties met anderen.

Om beter te begrijpen waarom onze voorstellen zo anders zijn dan de gangbare methoden voor relationele en seksuele vorming, geven we een kort historisch overzicht:

De jaren 1960 “Seksualiteit wordt ten volle beleefd in het huwelijk”

60Tot 1973 was het verspreiden van informatie rond anticonceptie wettelijk verboden. Jongens en meisjes kregen in het laatste jaar van de humaniora vorming rond hun rol als toekomstige huwelijkspartner en ouder. Als het thema geboorteregeling al ter sprake kwam, dan werd dit geplaatst binnen het huwelijk in wederzijdse trouw en respect.

De jaren 1970 “Als ik kennis bezit, ben ik veilig”

70Dit kennismodel werd in 1956 in Zweden ontwikkeld. In België wilde men daarmee vooral tienerzwangerschappen voorkomen. De veronderstelling was dat meer kennis van voorbehoedsmiddelen leidt tot minder onbeschermde gemeenschap. De feiten tonen dat een toegenomen kennis niet leidt tot een gedragsverandering.

De jaren 1980 “Als ik me goed voel, zal ik de juiste keuzes wel maken”

80Het beslissingsmodel gebruikt leraars als helpers voor leerlingen om hun gevoelens en meningen te delen en te uiten. De non-directieve methode maakt alle keuzes mogelijk en bevestigt ze als gelijkwaardig. Leerkrachten leggen de nadruk op communicatie en het nemen van beslissingen zonder nadruk te leggen op het vermijden van gemeenschap. Er wordt niet geleerd om ‘neen’ te zeggen. De veronderstelling is dat alle leerlingen goede waarden hebben die moeten worden verduidelijkt. Een goed zelfbeeld, vooral op emotioneel vlak, is het antwoord. De feiten tonen aan dat een goed zelfbeeld het risicogedrag niet inperkt.

Halfweg de jaren 1980 “Ik ben verantwoord wanneer ik mezelf bescherm”

80Met de verspreiding van de ziekte aids, eerst uitsluitend in homomiddens, maar later ook elders, werd seks plots levensgevaarlijk. Het dubbel model, dat onthouding centraal stelt vertelt: “uitstel van seksuele gemeenschap is een goed idee, maar zorg dat je altijd een condoom bij hebt, voor het geval je toch seks wilt hebben”. De kern van dit model is dat leerlingen wordt verteld dat contraceptie – vooral ook het condoom – werkt en een goed resultaat zal opleveren. Er is een grote afkeer om ook maar iets te vertellen dat het vertrouwen in de techniek of de anticonceptiva te doen afnemen, ook al zijn er wetenschappelijke redenen om de beperking en het falen van deze middelen aan te nemen. Dit model gaat er vanuit dat de leerlingen seksueel actief zullen worden. Contraceptie en speciaal condooms, zijn onze enige hoop om de risico’s te beperken. We mogen niets ondernemen om het vertrouwen van de leerlingen in condooms te ondermijnen. Nochtans toont geen enkele studie aan dat condooms zouden helpen om herpes, HPV, sifilis of gonorree bij vrouwen te beperken. Condooms helpen enkel in beperkte mate om HIV en gonorree bij mannen te beperken (maar ook weer geen 100%).

De jaren 1990 “Ik ben veilig met een dubbele bescherming”

90Met de legalisering van abortus kwam het probleem van het toenemend aantal tienerzwangerschappen op. Seksuele opvoeding moest niet enkel tegen aids (en soa) beschermen, maar ook tegen tienerzwangerschappen, die sowieso als ongewenst werden beschouwd. Vanuit Nederland kwam de idee dat een dubbele bescherming (pil tegen zwangerschap en condoom tegen aids) pas echt veilig was. De twijfels rond de betrouwbaarheid van condooms worden echter steeds duidelijker. Ze geven vermoedelijk een vals gevoel van veiligheid, terwijl ze tegen geen enkele soa 100% beschermen (meestal maar nauwelijks 50%, enkel tegen aids zo’n 85%)! De abortuscijfers in België en Nederland tonen aan dat het aantal tienerzwangerschappen (en abortussen) blijft toenemen, ondanks doorgedreven voorlichting over anticonceptie, het gratis ter beschikking stellen van anticonceptie en de vermindering van het aantal meisjes in de jongste bevolkingscohortes (aantal meisjes per leeftijdscategorie).

De jaren 2000 “Ik kan alleen beschermen wat ik respecteer”

20Jij en ik, een wonder is op kleine schaal gestart met een totaal nieuw holistisch concept. Het vertrekpunt is de verwondering en het respect voor de eigen vruchtbaarheid en seksualiteit. Hierbij gaat het niet meer om louter kennis, maar om een eigen lichamelijke ervaring van de vruchtbaarheid. Deze wordt gekoppeld aan de hele persoon met zijn psychische, rationele, sociale en spirituele componenten. We gaan ervan uit dat de ouders de eerste opvoeders zijn. En we zijn ervan overtuigd dat jongeren meer zien in een relatie dan seksuele gemeenschap. De school (de leerkracht) en RSV-specialisten werken ondersteunend. Begrip en respect voor de hele persoon in zijn maatschappelijke context zijn de drijfveren om op lange termijn te denken en te handelen.